Το The Dark Crystal: Age of Resistance πρέπει να είναι η καλύτερη τηλεοπτική σειρά φαντασίας που έχω δει τα τελευταία τρία χρόνια – και φτιαγμένη με μαριονέτες όπως η παλιά ταινία. Δεν θα περίμενες ποτέ μαριονέτες να μοιάζουν τόσο ζωντανές. Και ακόμα και τα σκηνικά είναι φτιαγμένα όπως σε κουκλοθέατρο, ή, τουλάχιστον, σε μεγάλο μέρος τους. Προσέχεις το χορτάρι στο δάσος και παρατηρείς ότι, ναι, μέχρι κι αυτό είναι ψεύτικο, είναι σκηνικό. Και η αίσθηση είναι υπέροχη. Είναι, αληθινά, μαγευτικά φτιαγμένο. Αν και, βέβαια, υπάρχουν και κάμποσα CGI· σήμερα, αυτό ήταν αναμενόμενο. Ορισμένες σκηνές δεν θα μπορούσαν να γίνουν χωρίς CGI. Αλλά ο πυρήνας του The Dark Crystal: Age of Resistance είναι η μαριονέτα.

Έριξα και μια ματιά στην παλιά ταινία, The Dark Crystal, από περιέργεια, γιατί πάει πολύς καιρός από τότε που την είχα δει, και παρατήρησα ότι κι εκεί οι μαριονέτες είναι πολύ καλοφτιαγμένες, το ίδιο και τα σκηνικά, το ίδιο ακόμα και τα ειδικά εφέ. Θα μπορούσα να πω ότι δεν έχει σχεδόν τίποτα να ζηλέψει από τη σημερινή σειρά. Σχεδόν.

Η μαγεία του κουκλοθέατρου.

Αλλά το The Dark Crystal: Age of Resistance δεν είναι μόνο θέαμα. Δεν είναι μόνο για να το βλέπεις και να λες τι ωραία που τα έφτιαξαν όλ’ αυτά. Η πλοκή του είναι πυκνή, έχει συνεχώς ενδιαφέρον, και πολύ παράξενες ιδέες. Θα μπορούσα να το είχα διαβάσει και σε βιβλίο, άνετα, με τον ίδιο ενθουσιασμό.

Το τέλος μόνο μού φάνηκε λιγάκι βιαστικό. Περίμενα κάτι καλύτερα. Όχι πως απογοητεύτηκα, αλλά – περίμενα κάτι περισσότερο. Επίσης, δεν είμαι σίγουρος ότι μου άρεσε το ότι φανερά προσπαθούν να βγάλουν και δεύτερη σεζόν. Αναρωτιέμαι πώς από εδώ θα καταλήξουν στα γεγονότα της ταινίας The Dark Crystal· γιατί υποτίθεται ότι η σειρά είναι, ουσιαστικά, πρόλογος της ταινίας. Αν, πάντως, τραβήξει περισσότερο από δύο σεζόν, τότε θα ξέρω ότι μάλλον το έχουν παρακάνει.